Tags: , ,

Over taboe op tonen kwetsbaarheid in team en klas

‘In mijn lezing van ‘Shit naar Pit’ stimuleer ik je afscheid te nemen van je slachtofferschap en geef ik een aanzet tot autonoom denken. Sociaal emotionele ontwikkeling bepaalt in grote mate het lerend vermogen van de leerling.

» Blogs
» Didactiek

»

Over taboe op tonen kwetsbaarheid in team en klas

Kwetsbaarheid tonen in het onderwijs

Wat heeft Covid ons veel geleerd, hè? Meer dan ooit worden we op onszelf aangewezen. Zo ook onze kwetsbaarheid. Die tonen? Geen tijd voor! Ik moet rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. En vooral niet aan mijn omgeving laten zien dat ik stukje bij beetje kapotga vanbinnen. En jij? Hoe vaak staat jij stil bij wat echt is? Durf jij je kwetsbaarheid te tonen in jouw onderwijs?

Je mag zijn wie je bent

Van jongs af aan leer je dat het belangrijk is om jezelf te zijn. Dat het genoeg is dat jij bent wie je bent, maar zodra je de basisschool binnenstapt is dat gedaan. Vanaf dat moment is alles gericht op presteren. Je eigenheid, talenten en kwaliteiten zijn aspecten waarop je wordt afgerekend als je niet aan het gemiddelde voldoet. Is het dan vreemd dat we, als we de veertig naderen, ineens met onszelf in de knoop zitten? We hebben geen idee wie we zijn en moeten de ontdekkingsreis met onszelf aan gaan. Uitzoeken waar ons gedrag en onze patronen vandaan komen.

Onlangs leerde ik mezelf kennen en heb ik de puzzelstukken van mijn verleden kunnen plaatsen. De missing link was het woord ‘oordeel’. Hier maakte ik op een heel vervelende manier kennis mee toen ik zes jaar oud was. Mijn vader nam het oordeel van een lerares aan, zonder vragen te stellen. Met een riem sloeg hij mijn vijf jaar oudere zus. Deze ervaring leerde mij, onbewust, mezelf klein te houden in situaties waar ik angst voelde. Zo ook bij een baas waar ik ooit voor heb gewerkt. Deze man schold mij uit en bracht mij in benauwde situaties. Ook hier hield ik mezelf klein. Mijn lichaam had deze reactie opgeslagen en geautomatiseerd.

Kwetsbaarheid maakt echt

Kijken naar je patronen en de kwetsbaarheid die komt kijken bij het delen van je angsten is een uitdagend proces. Als je kijkt naar de ijsberg-theorie van McClelland, zie je dat we alleen ons gedrag en succes willen laten zien. Dat is, maar 10% van wie je echt bent. Dit is een reden waarom mensen een oordeel klaar hebben over een ander. Maar ook jij als docent over jouw leerling. De overige 90%: volharding, schaamte, kwetsbaarheid, overtuiging, verdriet, angst, wanneer zie of voel je deze? En belangrijker nog, wanneer maak je die bespreekbaar? Want dit maakt hem eigen. En daaruit ontstaat begrip en respect.

Op Clubhouse interview ik docenten over het welzijn en de sociaal-emotionele ontwikkeling van hun leerlingen. Als ik ze vraag of zij hun kwetsbaarheid durven te tonen ten opzichte van hun leerlingen, zeggen zij volmondig ‘ja’. En waarom? Dit versterkt hun band! Zodra ik hen vraag om hun kwetsbaarheid met hun collega’s te delen, gaat ze dit minder gemakkelijk af.

Openheid en eerlijkheid zorgen voor een goede connectie. Zowel tussen docent en leerling, als docenten onder elkaar. Waarom zou je het gesprek met een collega uit de weg gaan, als die verbinding onderling zo belangrijk is? Schaamte? Onzekerheid?

Van Shit naar Pit

Tijdens mijn lezing ‘van Shit naar Pit’ ga ik in op eigenaarschap van je eigen acties en de regie over je leven (terug) nemen. Ik neem docenten en leerlingen mee op reis. Een reis naar zichzelf en de verbinding met elkaar. Dit doe ik door mijn levensverhaal en levenslessen te delen. Ik laat ze zien dat kwetsbaarheid je sterker maakt en je kunt groeien met elkaar als je openstaat voor het verhaal van de ander.

Ik zal eerlijk toegeven dat het ontzettend spannend is om je verhaal te delen. Je hebt namelijk geen garantie op begrip en respect. Maar wanneer heb je dat in je leven wel? Als jij beoordeeld wilt worden op je waarde, dan zul je jezelf moeten laten zien. Voor wie je echt bent.

Het mooie is, dat je niet alleen bent. Wat een ander over jou denkt, is niet per definitie waar. Als jij niets deelt, dan deelt een ander ook niets met jou. Zo zei Albert Einstein ooit:

Als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg.

Durf! Dat is dé tip die ik jou, als docent en mens, mee wil geven. Stap uit je comfortzone. Stel je kwetsbaar op, deel dat je vroeger ook gepest werd. Ga de connectie aan. De band die daaruit ontstaat zorgt voor begrip en saamhorigheid. Je bent echt. Geen karikatuur. Je leert elkaar dat je er mag zijn, precies zoals je bent.

Ik weet uit ervaring dat het delen van mijn verhaal het beste is wat mij is overkomen. Dus, wat houdt jou tegen?


Nieuwsgierig geworden:

Digital Savages: ‘Challenging the Status Quo’ podcast with Lexia Emerenciana, Keynote Speaker at Hero of Your Own Story!

Tags: , ,
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.

Ook interessant

Word lid

Met Onderwijscommunity maken we het werkveld iedere dag een stukje beter en mooier. Meld je gratis aan als lid, maak verbinding, haal én breng kennis, maak je eigen ledenprofiel, connect met andere leden en meer.
Registreer je hier

De inhoud van deze pagina is uitsluitend voor leden die zijn ingelogd. Je kunt hier inloggen om de inhoud van deze pagina te bekijken.

Publiceer

Heb je een uniek en interessant artikel geschreven en denk je dat deze interessant kan zijn voor de leden van Onderwijscommunity? Stuur deze dan in via het formulier en wij gaan er mee aan de slag.

Artikel indienen

In de spotlight

Menu